Δύσκολοι καιροί για αποφάσεις... δύσκολοι και τρομακτικοί. Αν και πολλοί λένε οτι δεν υπάρχει απαραίτητα «σωστή» και «λάθος» απόφαση, απλά η καλύτερη δυνατή απόφαση δεδομένης της γνώσης που είχες όταν την πήρες. Το θέμα λοιπόν είναι με τι κριτήρια θα τη πάρεις την απόφαση αυτή τώρα, και αμα όντως θα είναι τα πιο λογικά και ηθικά κριτήρια, δεδομένης της αβεβαιότητας που υπάρχει αυτη τη στιγμή στην Ελλάδα και το κόσμο.

Για πρώτη φορά στη σύγχρονη ιστορία μας μετά τη μεταπολίτευση δεν έχουμε αυτή τη σιγουριά της φτερούγας που μας προσφέρανε τα 2 μεγάλα κόμματα. Ας μη κρυβόμαστε πίσω απο το δάχτυλο, όλοι την απολαύσαμε λίγο-πολύ αυτή τη σιγουριά. Μερικές φορές το λιγότερο κακό ειναι καλό-αρκετά για να το επιλέξουμε. Κιέτσι πηγαίναμε απο τη μια φτερούγα στην άλλη, και πάλι πίσω. Έλα όμως που η φτερούγα αποδείχτηκε φτερούγα απο όρνεο (ακόμα κι αν δε ξεκίνησε έτσι, τα πάντα στο κόσμο πρέπει να αλλάζουν, γιατί μετά απο λίγο απλά σαπίζουν) και τώρα πρέπει να τρέξουμε όσο το δυνατό πιο γρήγορα μπορούμε να ξεφύγουμε, και καθώς τρέχουμε να βγάλουμε και μια απόφαση.. αλλά προς τα που;

Όλοι οι δρόμοι φαίνονται τρομακτικοί για ενα λαό που μαθαίνει ξανά απο την αρχή να απο-γαλακτίζεται. Και το ερώτημα είναι προς τα που είναι η σωστή κατεύθυνση; Όπως πάντα έτσι και τώρα, η σωστή απάντηση είναι προς τα μέσα μας. Τι μας λέει η λογική μας και η συνείδηση μας, ακόμα κι’αν πηγαίνει κόντρα στο μπερδεμένο κλίμα της εποχής μας. Τώρα είναι ο καιρός για δύσκολες αποφάσεις και ρήξεις με παλιά πιστεύω και τις κρυσταλλομένες απόψεις και αξίες, τώρα μπορείς να τα ξαναβγάλεις όλα στο φώς, να τα μελετήσεις και να τα επαναπροσδιορίσεις. Είναι καιρός για να αμφισβητήσουμε τους εαυτούς μας και τα πιστεύω μας.

Ο Ελληνικός λαός είναι νομίζω ενας βαθειά ηθικός λαός. Έτσι έχει μάθει να είναι και τον πονάει να είναι στο επίκεντρο του κόσμου και να τον φτύνουν. Τον πονάει και γι’αυτό προσπαθεί να βρεί τί είναι αυτό που φταίει.. τα σάπια φρούτα από που εμφανιστήκανε και πως θα κοπούνε. Αλλά τίποτα δεν έρχεται απο μόνο του, όλα έχουν και μια άλλη όψη. Φοβούμενος οτι θα χάσει την ηθική του βάση ο Έλληνας μένει προσκολλημένος σε αξίες που έχει μάθει παπαγαλίζοντας χωρίς να τις βάλει ποτέ στο μικροσκόπιο ενώ παράληλλα μένει κλειστός σε καινούριες επιλογές και εμπειρίες.. Η ηθική όμως δεν αποκλείει την αμφισβήτηση. Η αμφισβήτηση και η εποικοδομητική κριτική (όταν κάνεις κριτική δηλαδή για να βρείς την αλήθεια και όχι απλά για να υποβαθμίσεις τον άλλο) είναι η βάση της επιστήμονικής μεθόδου. Να μη φοβάσαι λοιπόν τις διαφορετικές ιδέες, ούτε να φοβάσαι να αποτύχεις... να φοβάσαι τις εύκολες απαντήσεις στα προβλήματά σου.

Σου φταίνε οι Δυτικοί (αλλά Ευρώπη γουστάρεις γιατί σε κάνει να νοιώθεις κάποιος), σου φταίνε οι μετανάστες (αλλά όταν χρειαζόσουν φτηνούς εργάτες ήταν καλό το αλβανό), σου φταίει η λέσχη Bilderberg (γιατί η ιδέα της μυστικής οργάνωσης που ελέγχει τα πάντα μέσα από τις σκιές είναι μυστικιστικό και sexy), σου φταίνε οι αριστεροί (γιατι το να πιστεύεις σε μια κοινωνία ισότητας ειναι κατάπτυστο), σου φταίνε οι δεξιοί (γιατί το να πιστεύεις σε μια φιλελεύθερη κοινωνία είναι σιχαμερό), σου φταίνε οι Εβραίοι (γιατί ως γνωστόν αυτοί ελέγχουν τη ψήφο σου με τηλεκοντρόλ), σου φταίνε οι Τούρκοι (γιατί αυτοί δε τρώνε τα ίδια φούμαρα και την ίδια προπαγάνδα που τρώς κι’εσύ απο το σχολείο ακόμα), σου φταίνε οι αλλόθρησκοι (γιατί η θρησκεία σου ειναι καλύτερη παρόλο που δεν έχεις ιδέα τι λένε οι άλλες), σου φταίνε οι αμφισβητίες των Έλ (γιατί δε πιστεύεις καθόλου στον εαυτό σου και θέλεις παραμύθακια με Έλ για να νοιώσεις κάποιος), σου φταίει ο ιδιωτικός τομέας (λες και είχε ευκαιρία να αναπτυχθεί), σου φταίει το δημόσιο (γιατί αυτό τελικά φταίει για όλα και για τα πάντα), σου φταίει η ανομία (αλλά οταν είναι υπέρ σου δε λες όχι), σου φταίνε οι νεοέλληνες και οι ελληναράδες (κιεσύ τι είσαι;), σου φταίνε οι πολιτικοί (γιατί αυτο-ψηφιστήκανε), σου φταιει η δημοκρατία (γιατι αποδείχθηκε πολύ καλή για σενα), σου φταίει ο εαυτός σου..... εδώ κάτι γινεται. Και ναί – και όχι.

 

Φταίμε όσο μπορεί να φταίξει ενας άνθρωπος και μια κοινωνία. Αλλά από τα λάθη μαθαίνεις οπότε δε χρειάζεται να είμαστε παραπάνω σκληροί με τους εαυτούς μας από όσο πρέπει. Θα κάνεις λάθος και θα ξανακάνεις αλλά όταν δοκιμάζεις καινούρια πράγματα αυτό ειναι αναμενόμενο. Οταν δε δοκιμάζεις, απλά μένεις στα ίδια λάθη και σαπίζεις. Μη γίνεσαι όμως πολύ σκληρός με τον εαυτό σου, αλλά και με κανέναν - απλά δοκίμασε να σκεφτείς και να δεις τι σου λεει η συνείδηση σου. Δε τα ξέρουμε όλα, αλλά ο καθένας μας έχει μια άποψη για το ποιά είναι η καλύτερη επιλογή για το μέλλον του εαυτού του, και της κοινωνίας γύρω του. Όπως κιεσύ.

Κάτι τέτοιο πάντως φαίνεται να συμβαίνει για πρώτη φορά στην Ελλάδα, κόμματα που δεν ήταν ποτέ πολύ ψηλά ή δεν υπήρχαν καθόλου, ξαφνικά διεκδικούν εξουσία. Δεν εχει σημασία εγώ τι πιστεύω ποιό είναι το καλύτερο, ούτε ο διπλανός σου, αλλά εσύ. Στη τελική η πολυφωνία χρειάζεται, όταν δε γίνεται οχλαγωγία (όπως πχ. στα παράθυρα των «ειδήσεων»). Από τις πολλές μικρές κατευθύνσεις θα βγεί η καλύτερη συνισταμένη. Αλλά και να έχεις λίγο οχλαγωγία στην αρχή δε πειράζει, μεταβατική περίοδος ειναι, αρκεί να μην είναι για πάντα. Πρέπει να μάθουμε να συζητάμε που σημαίνει να ακούμε.

Κάτι τελευταίο ομως.

Στο μακρύ ανήφορο που βαδίζεις, πρόσεχε τις σειρήνες, τις σκύλες και τα άλλα μυθικά τέρατα. Πολλοί θα σου προσφέρουν εκκαθάριση και εκδίκηση γρήγορα και αποτελεσματικά... με σύντομες και συνοπτικές διαδικασίες... με στρατοδικεία και εκτελέσεις, και με παλιά σύμβολα, σημαίες και συνθήματα όπως «Πατρίς, Θρησκεία, Οικογένεια» (που έχεις ακούσει πολλές φορες απο αυτούς που σε φέρανε ως εδώ, και έχει κρυσταλωθεί μεσα σου), «Δικτακτορία του προλεταριάτου» (που τελικά μενει απλά «δικτακτορία»), και «Καθαρές Φυλές» (λές και οι άνθρωποι δε μπασταρδεύονται συνεχόμενα τα τελευταία 85 εκατομμύρια χρονια της εξέλιξης τους για να βγούμε εμεις – οι καθαροί!).

Οι χούντες/δικτακτορίες ανά το κόσμο και ανά τους αιώνες βασιστήκανε σε παρόμοιες συνθήκες και παρόμοια συνθήματα για να κάνουν «επαναστάσεις» που -ας μη κρυβόμαστε πίσω απο το δάχτυλό μας- είχαν πολλές φορές ευρεία απήχηση στο κόσμο όταν ξεκινήσαν. Απο τον Χίτλερ και τον Πινοσέτ, στον Στάλιν, τον Χομεϊνί και τους δικούς μας συνταγματάρχες... μόνο που μαζί με τις όμορφες μελωδίες, οι σειρήνες φέρνουν και τα νύχια τους... για πότε η γνώμη σου πρέπει να είναι ίδια με του κράτους, και για πότε ο γείτονας σου και φίλος σου γίνεται χαφιές, δε θα το καταλάβεις ποτέ! Η παράνοια θα γίνει αλήθεια και τοτε ξαφνικά είσαι αιχμάλωτος μεσα στο κεφάλι σου, και ζείς σε μια απο αυτές τις τριτοκοσμικές χώρες που πάντα κορόιδευες...

Το λοιπόν... Μη περιμένεις να σου δώσει κανείς την ηθική βάση που χρειάζεσαι, ούτε Θεός (μέσα απο το στόμα κάποιου ανθρώπου), ούτε άνθρωπος. Τo ηθικό θεμελίωμα το χεις μέσα σου, και ξέρεις πότε κάτι είναι σωστό για σένα, τη κοινωνία γύρω σου, και γενικά όλους τους ανθρώπους. Άμα χρειάζεσαι τρίτους να στο επιβάλλουν τοτε έχασες. Εσύ ξέρεις τι είναι σωστό και τι λάθος, και τώρα είναι καιρός να τα βάλεις ολα στο μικροσκόπιο και να δείς τι κρατάς, και τι πετάς (ο Καρτέσιος δε το πε αυτό;). Ολα.

Δε ξέρω πως σου ακούγονται όλα αυτά.. αμα συμφωνείς τα κρατάς, αμα διαφωνείς τα πετάς, το πιο πιθανό είναι οτι είσαι κάπου στη μέση. Άλλωστε κιεγώ ποιός είμαι να σου πω τι θα κάνεις.. άλλος ενας κανένας είμαι κιεγώ που προσπαθεί να βγάλει νόημα από τη ζωή.. αλλά η διαφορά μου με τους άλλους είναι οτι εγώ σε εμπιστεύομαι. Σε εμπιστεύομαι οτι θα κάνεις τη σωστή απόφαση απο δώ και πέρα. Όχι μόνο σε αυτές τις εκλογές, αλλά και σ’όλη την υπόλοιπη πορεία σου σαν άνθρωπος. Γιατί αυτό είσαι πάνω απ’όλα. Άνθρωπος.


Κάνε την Ελλάδα ξανά κοιτίδα πολιτισμού και παράδειγμα, και όχι μαύρη τρύπα κλεισμένη στον εαυτό της.

O Kanenas

You are viewing the text version of this site.

To view the full version please install the Adobe Flash Player and ensure your web browser has JavaScript enabled.

Need help? check the requirements page.

Get Flash Player